خانواده امنیت روانی کودک را تامین می کند

لزوم تجهیز اماکن عمومی به وسایل ایمنی

آموزش ایمن در فضای مجازی به کودکان

شنبه, ۱۶ آذر ۱۳۹۸

مقایسه کردن، روان کودک را مسموم می کند

ایمن خبر_ حسادت ، کینه و احساس حقارت سموم روانی هستند که والدین هنگام مقایسه کردن کودکانشان به کام آنها می ریزند و امنیت روانی آنها را به خطر می اندازند.

مقایسه کردن کودکان با فرزندان دیگران یا خواهر و برادرانشان یکی از روش های مرسومی است که خیلی از والدین از آن به عنوان یک محرک یا مشوق استفاده می کنند تا فرزندانشان را به سمتی که می خواهند سوق بدهند. غافل از این که نه تنها هیچ نتیجه مثبتی از این روش به دست نمی آورند، بلکه با خشم و نفرتی که در دل آنها می کارند اعتماد به نفس آنها را نشانه می گیرند.

«از برادرت یادبگیر»، « به خواهرت نگاه کن چقدر تمیز و مرتبه تو چرا این قدر شلخته ای؟»،«دختر عمه ات همون سال اول تو بهترین رشته فلان دانشگاه قبول شد. تو چی هنوز پشت کنکوری»، « یه کم از این پسر همسایه یادبگیر ببین چه حرفه ای ورزش می کنه اون وقت تو...» یا تمام اون جمله هایی که با ترکیب معروف «بچه های مردم» شروع می شود، همه و همه فقط یک چیز را به بچه ها القا می کند. این که تو به اندازه کافی خوب نیستی. این که همه از تو بهتر هستند، تو بی ارزشی و تلاش تو بی نتیجه است.

این شیوه تربیتی موجب می شود اعتماد به نفس کودک یا نوجوان بشکند . غرورش خدشه دار شود و احساس بی ارزشی و حقارت کند. دلش پر از خشم شده و نسبت به کسی که با او مقایسه می شود پر از کینه و نفرت و حسادت شود. به این ترتیب پس از مدتی میان او و کسی که با او مقایسه شده فاصله می افتد. پس اگر می خواهید خانواده ای گرم و صمیمی و منسجم داشته باشید و فرزندانتان افزون بر خواهر و بردارد بودن با هم دوست باشند و در آینده پشت و پناه و یاریگر هم باشند به هیچ عنوان آنها را با هم مقایسه نکنید.

همچنین اگر فرزندی موفق می خواهید که کمتر شکست می خورد و هر بار پس از شکست پرقدرت برمی خیزد و راهش را ادامه می دهد، مقایسه کردن را کنار بگذارید. هنگامی که فرزندتان را با دیگران مقایسه می کنید به او این پیام را می دهید که تفاوت های او مهم نیست به هر حال او به اندازه کافی خوب نیست و هرچقدر هم تلاش کند بی فایده است چون همیشه کسی هست که بهتر از او باشد.

به خاطر داشته باشید هر شخصی ویژگی های منحصر به فرد خودش را دارد توانمندی ها و نقاط قوت و ضعف متفاوتی دارد. کودکان با تفاوت هایشان به دنیا می آیند و آهنگ رشد متفاوتی دارند . تفاوت های فرزندانتان را بشناسید ،بپذیرید و به آن احترام بگذارید. تنها کسی که حق دارید فرزندتان را با او مفایسه کنید گذشته خودش است. حتی چارت های رشد استانداردی که از سوی محافل علمی منتشر می شوند هم یک سری استانداردهای حدودی است برای این که بتوان سلامت رشدی کودک را پایش کرد. بنابراین به جای این که هر حرکت و تحول فرایند رشد فرزندتان از بدو تولد تا بزرگسالی با دیگر همسالانش مقایسه کنید سعی کنید، ویژگی هایش را بشناسید او را به سمت بهتر شدن و رشد توانمندی هایش سوق دهید. اگر در این میان در بخشی از فرایند رشد جسمی یا روانی او احساس کردید مشکلی وجود دارد یا چیزی در جای درست خود نیست، به جای مقایسه کردن او با دیگران به یک متخصص مراجعه کنید تا نگرانی های مادرانه یا پدرانه را پالایش کند و اگر واقعا مشکلی وجوددارد آن را شناسایی کند و با ارایه راه حل های اصولی و درست در رفع مشکل کمک کند.

به خاطر داشته باشید چنین جملات سمی تا عمق وجود کودک نفوذ می کند و خیلی بیشتر از آن که تصور می کنید در ذهنش می ماند. شاید بهتر باشد بدانید با مقایسه کردن او با دیگران این مجوز را به او می دهید که دیر یا زود روش خودتان را علیه خودتان به کار ببرد. هر زمان که خواستید از جمله های مقایسه ای استفاده کنید فکر کنید آیا تحملش را دارید که چند سال دیگر فرزندتان که بزرگتر شده رو به رویتان بایستد و بگوید:« مگه برای من چه کار کردید، پدر و مادرهای مردم را ببینید که ....».